от 1. айн. Зарбоф.
У кишининг [раиснинг] зарварақ тўни, оппоқ соқоли, тўн ичидан бойлаган феруза, ёқут кўзли кумуш камари ўт шуъласида ялтиллар, лекин юзи аниқ кўринмасди. — Ҳ. Шамс, Характеристика
Ҳўқанди латиф ва шаҳарлар шоҳи Марғилон кўчаларида зарварақ тўн кийиб, симоби салла ўраган бойлар ёнидан жулдур жандали дарвешлар ўтардилар. — Н. Юсуфий, Фарғона шўх кулади
2. кўчма Олтин саҳифа.
Олтин умримизнинг яна бир зарварағи ортда қолди, Ва-тан солномасининг янги саҳифаси очилди. — Газетадан
3. тар. Қўлёзманинг безакли варағи.
Фронтиспис — зарварақ бадиий қўлёзма таркибига китоб безашнинг асосий элементларидан бири сифатида кирган. — ЎТА