ot 1. Kuchsiz, nimjon, zaif.
Hatto erta-kech tanchaning bir tomonini band etishdan oʻzga ishga yaramagan zabun kampirlar ham bu xontaxlit toʻyni tomosha qilishdan oʻzlarini tiya olmadilar. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Nochor, ilojsiz.
Mardlikni sevgan, magʻrur yigit oʻzini ojiz, zabun, ixtiyorsiz sezdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
3. Mushkul, ogʻir, tang.
Zolimlar qoʻlida zabundir holim, Bemahal yetishdi, qaytayin, oʻlim. — Bahrom va Gulandom
4. Xor, ezilgan.
Oʻtmishda zabun va mazlum ahvolda boʻlgan oʻzbek xotin-qizlari jamiyatimizda hamma bilan teng qator-da munosib oʻrin egallaganligi quvonchli bir holdir. — Gazetadan
Avaz koʻpdan beri bu vahshiy udumni oʻylab iztirob chekar, bu zabun, mehnatkash toʻda xususida bir sheʼr yozishni moʻljallab qoʻygan edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Zabun boʻlmoq 1. Yengilmoq, magʻlubiyatga uchramoq; zavolga yuz tutmoq. Xorazmiylarning son jihatdan kam boʻlmasa-da, raqibidan xiyla zaif, tajribasiz qoʻshini, saflari siyraklasha borib, nihoyat zabun boʻldi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxanTurgan gap: u kishi amirlikning zabun boʻlib ketishiga qarshi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik;Men uni koʻrmasam, yoʻqdir qarorim, Tura bersam, zabun boʻlar ahvolim. — Bahrom va GulandomSuyangan kishilarimiz birin-ketin qoʻlga tushayotir, endi holimiz zabun boʻladi. — J. Sharipov, Xorazm