фл. 1. Бирор кимса ёки нарсага юзини қаратмоқ, унга томон ўгирилмоқ, қарамоқ.
Нормурод Шомуродов қандайдир тараддуд билан меҳмонга юзланди. — О. Ёқубов, Диёнат
Директор бир неча варақ қоғозни стол устига қўйиб, залга юзланди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон
Ҳам-ма ўша томонга юзланди. — А. Қаҳҳор, Қўш-чинор чироқлари
2. Рўбарў (юзма-юз) бўлмоқ.
Бу лаҳза унинг кетидан келиб, ҳовлида турган Низомиддин билан Бадиа Зулфиқорга юзланишди. — Мирмуҳсин, Меъмор
3. Бирор томонга қараб юрмоқ, ёʻл олмоқ.
Бундан икки ой илгари, йигирма беш ёшда [Тўғонбек] Ҳиротга юзланди. — Ойбек, Навоий
Омади кетган немиснинг шашти қайтиб, шарқдан юз ўгириб, ғарбга томон юзланиб кетди. — Н. Сафаров, Оловли излар
4. Юз бермоқ, келиб чиқмоқ.
Мен учун шу кунларда сознинг овози эшитилса бас! Қўрқаманки, бехудлик юзланмаса! — С. Абдулла, Қувғинда