Қидирув

от Юпқа бўлиш.

от 1. Қалин эмас, кўндалангига ингичка; нозик.

Юпқа газлама. Юпқа тери. Юпқа қоғоз. Юпқа тунука. Юпқа шиша.

У бир лаҳзада косани тушириб, юпқа пўстлоқ ичидан шираси томиб кетгудек бўлиб турган шафтолига қўл урди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Тўламат мўйлов юпқа лас чопон устидан қават-қават боғланган қийиқчаларга қўлини тиради. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Зич ёки қалин эмас, сийрак (туман, тутун, булут ва шу кабилар ҳақида).

Дарё устини юпқа туман қоплаган.

Қор-ёмғирда бўкиб ётган ерлардан юпқагина буғ кўтарилди. — Ойдин, Ширинга мактуб

Уфқдан кўтарилган қуёш чанг ва тутун орасидан юпқа булут босган тўлин ойдай кўринар эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

3. от Хамирни чалпакка ўхшатиб ёйиб, устига ёғда қовурилган қийма, сабзи солиб, қозонда пишириладиган таом; чўзма.

Юпқа пиширмоқ.

Ўқишда толиқиб қолмасин, деб доим сомсами, уч-тўртта юпқами пишириб қўяман. — Ойдин, Дўндиқдан ҳам ёш экан

4. кўчма Фақирона; бой бўлмаган, оз миқдорда.

Мутриб дорифуруш отасидан қолган юпқагина мерос билан аранг тирикчилик ўтказарди. — С. Сиёев, Аваз

фл. кам қўлл. айн. Юпқалашмоқ.

фл. айн. Юпқалашмоқ.

фл. Юпқаламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Юпқа бўлиб қолмоқ; юпқа тортмоқ.

[Унсиннинг] Бошида эски, тўзиган қизил шол рўмол, эгнида пахтаси юпқа солинган ёки ювила-ювила юпқалашган калтагина қора лас камзул, этаклари ғижимланган, ранги айниган чит кўйлак. — Ойбек, Танланган асарлар