По запросу «yumushsiz» — результатов: 7
sft. Ishsiz, ish qilmaydigan.
Yumushsiz odam. Bir kun ham yumushsiz turolmayman.
ot 1. (koʻproq oddiy soʻzlashuvga xos)
2. 1 Ish, xizmat; mehnat.
Ogʻir yumush. Roʻzgʻor yumushlari.
Qaynata bilan qaynananing uydagi yumushlari har kuni ertalabdan kechgacha kelinga ibratli va insofli xotin qanday boʻlishi toʻgʻrisida nasihat qilish edi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
Yelkaga bahor oftobi tegib, dehqonning yumushi koʻpayib qolgan. — S. Mahkamov, Katta rulda
3. Vazifa, topshiriq.
Past baho aslo olma, Pok yuzingga dogʻ solma. Uyingga bersa yumush, Lozimdir yozib qoʻyish. — Q. Muhammadiy
Oilaning har bir aʼzosi oʻz ishi, yumushi bilan mashgʻul. — H. Gʻulom, Mashʼal
Otabek mehmonlarni tanchaga oʻtqazib, fotihadan soʻng Hasanalidan soʻradi: — Baʼzi yumushlar buyursam [Hasanali:] Buyuringiz, oʻgʻlim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
1. Dokunulduğunda veya üzerine basıldığında çukurlaşan, eski biçimini kaybeden, katı karşıtı.YUMSHOQ
2. Kolaylıkla bükülen, sert karşıtı.
sft. Ish, yumush bilan mashgʻul, ish bilan band, ishli.
Yumushli odam.
ot s. t. Biror ish bilan shugʻullanuvchi, biror vazifani bajaruvchi; ishchi, xizmatchi.
Har yoqda pitirlab yurgan yuzlarcha yumushchilar, navkarlar uni jilla koʻzga tashlatmas edi. — Oybek, Navoiy
ot kam qoʻll. Mehnatkash; ishchan.
Yumushkor yigit.
Qayum Yoʻldoshev yuvosh, yumshoq soʻzligidan yumushkor, toʻgʻri odamdek koʻringan edi. — Mushtum
