«yumushli» boʻyicha 7 ta natija
sft. Ish, yumush bilan mashgʻul, ish bilan band, ishli.
Yumushli odam.
ot 1. (koʻproq oddiy soʻzlashuvga xos)
2. 1 Ish, xizmat; mehnat.
Ogʻir yumush. Roʻzgʻor yumushlari.
Qaynata bilan qaynananing uydagi yumushlari har kuni ertalabdan kechgacha kelinga ibratli va insofli xotin qanday boʻlishi toʻgʻrisida nasihat qilish edi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
Yelkaga bahor oftobi tegib, dehqonning yumushi koʻpayib qolgan. — S. Mahkamov, Katta rulda
3. Vazifa, topshiriq.
Past baho aslo olma, Pok yuzingga dogʻ solma. Uyingga bersa yumush, Lozimdir yozib qoʻyish. — Q. Muhammadiy
Oilaning har bir aʼzosi oʻz ishi, yumushi bilan mashgʻul. — H. Gʻulom, Mashʼal
Otabek mehmonlarni tanchaga oʻtqazib, fotihadan soʻng Hasanalidan soʻradi: — Baʼzi yumushlar buyursam [Hasanali:] Buyuringiz, oʻgʻlim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
1. Dokunulduğunda veya üzerine basıldığında çukurlaşan, eski biçimini kaybeden, katı karşıtı.YUMSHOQ
2. Kolaylıkla bükülen, sert karşıtı.
ot s. t. Biror ish bilan shugʻullanuvchi, biror vazifani bajaruvchi; ishchi, xizmatchi.
Har yoqda pitirlab yurgan yuzlarcha yumushchilar, navkarlar uni jilla koʻzga tashlatmas edi. — Oybek, Navoiy
ot kam qoʻll. Mehnatkash; ishchan.
Yumushkor yigit.
Qayum Yoʻldoshev yuvosh, yumshoq soʻzligidan yumushkor, toʻgʻri odamdek koʻringan edi. — Mushtum
sft. Ishsiz, ish qilmaydigan.
Yumushsiz odam. Bir kun ham yumushsiz turolmayman.
