сфт. 1. Қўл тегса ботадиган, осон эзиладиган; мулойим, майин.
Юмшоқ ёстиқ. Юмшоқ пат. Юмшоқ хамир.
Уй тўрида, юмшоқ кўрпа устида қарғашойи кўйлакли бир хотин ётар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
У беихтиёр тўшакдай юмшоқ майсазорга ўтириб қолди. — С. Анорбоев, Оқсой
Қор сувига тўйган ер хамирдек юмшоқ эди. — С. Аҳмад, Уфқ
Нормат Адолатнинг юмшоқ қўли, нозик бармоқларини кафти билан силади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. Осонликча турли шаклга кирадиган, ишлов берилиши осон, бўш.
Юмшоқ ёғоч. Юмшоқ металл. Юмшоқ сим.
3. Чайналиши, ейилиши осон; майин, мулойим (овқат ҳақида).
Юмшоқ шавла.
Мана, йигитча, юмшоқ нон ҳам олиб чиқдим. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Шу йигит менга уч ҳафта қаради, бир бурда нон топса, юмшоқ жойини менга бериб боқди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
4. кўчма Бировга қаттиқ гапирмайдиган, дағаллик қилмайдиган; мулойим.
Мунаввар ўта интеллигент, юмшоқ бир одамга дағаллик қилиб, озор берганига ўксинди. — С. Анорбоев, Меҳр
Кампир кўпни кўрган, аччиқ-чучукни татиган, юмшоққина хотин эди. — С. Аҳмад, Ота
Табиатан юмшоқ, кўнгилчан одам, ёлғиз фарзандини уришишга тили бормасди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири
5. Ёқимли таъсирга эга; мулойим.
Авжи қиш вақти бўлса ҳам, ерда сира қор ёʻқ, ҳаво худди баҳордай юмшоқ эди. — С. Зуннунова, Янги директор
Ҳозир унинг ҳорғин юзидаги юмшоқ жилмайиш бирдан сўнди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
деди-да, сабабини ўзим ҳам билмайман, дегандек юмшоқ кулиб қўйди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
6. Озор етказмайдиган; енгил.
Юмшоқ жазо.
Қутурмай ҳам нима қилсин, чайқовчиликда айбланганларнинг устидан судлар шу қадар юмшоқ ҳукм чиқарадики, билмай-сан киши: жазо бердими, насиҳат қилдими? — А. Қаҳҳор, Оғайнилар
- Кўнгли юмшоқ ёки юмшоқ кўнгил Бировнинг гапига тез ишонадиган, тез кўнадиган; кўнгилчан, раҳмдил. Очил қанчалик тез ва кўнгли юмшоқ бўлса, Маҳкам шунчалик вазмин эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
- Юмшоқ супурги