фл. 1. Тортқилаб узиб олмоқ, силтаб тортмоқ, юлиб ташламоқ, юлмоқ.
Муаллимимиз телпагимни юлқиб олиб, деразадан отиб юборди. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом
Бир маҳал аллақандай куч мени зарб билан юлқиб ўрнимдан турғазди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
2. айн. Юлқиламоқ.
Юнг юлқимоқ.
Ғуломжон бир сиқим пахтани қўлида юлқиб турар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Умар юзини енгил шабадага тутиб хаёл суради. Ел майин сочларини юлқиб ўйнайди. — Ўзбекистон қўриқлари
3. айн. Юлмоқ 3.
Ҳар маош тарқатганда, ўқитувчилардан 5-6 сўмдан юлқиб қолиши ҳам ҳолва экан. — Муштум
у сўнгги уч-тўрт йилнинг ўзидагина ҳар кимлардан минг сўмлардан кўпроқ пулни юлқиган. — Муштум