фл. 1. Юк ортмоқ.
Машинага ғишт юкламоқ. Эшакка ўтин юкламоқ.
Шу ерда аравага шох юклаётган Абдусамад қори дарров ёʻрғалаб чиқиб, жувонни гапга солди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. кўчма Вазифа ёки иш топширмоқ, зиммасига қўймоқ; ортмоқ.
Ўз ишини бировга юклаб қўйди.
Ҳамма ишни ўринбосаримга юклаб қўйдим. — Муштум
Ойнисага янги сех мудирлигини юклаб тўғри қилганига қаноат ҳосил қилди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар