Қидирув

от эск. Бегуноҳлик, поклик.

от эск. Айн. гуноҳ.

Ажалингнинг етиши қилган ёзиғингдан эмас, бек акангнинг қонсираши! деган гап [Ҳасаналининг] кўнглига тушар эди-да, беихтиёр уфлаб юборар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ёзиғим не? Ўзимдай бир ғарибани яхши кўрганимми? [деди Матпано]. — Ёшлик

Бизнинг худога нима ёзиғимиз бор экан. — З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди

сфт. Тўшаб қўйилган, ёзилган.

Ерга ёзиқли шоҳи гилам, тахмондаги кўрпа-кўрпачалар унинг кўзларига кўриниб кета-ётгандай бўлди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

сфт. эск. Ёзиғи, гуноҳи ёʻқ; бегуноҳ, гуноҳсиз.

Ҳеч ёзиқсиз мазлумларча инграган, жафо тортган қора кунлар кет-мишдир. — Ғайратий