Qidiruv

sft. esk. Yozigʻi, gunohi yoʻq; begunoh, gunohsiz.

Hech yoziqsiz mazlumlarcha ingragan, jafo tortgan qora kunlar ket-mishdir. — Gʻayratiy

ot esk. Ayn. gunoh.

Ajalingning yetishi qilgan yozigʻingdan emas, bek akangning qonsirashi! degan gap [Hasanalining] koʻngliga tushar edi-da, beixtiyor uflab yuborar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yozigʻim ne? Oʻzimday bir gʻaribani yaxshi koʻrganimmi? [dedi Matpano]. — Yoshlik

Bizning xudoga nima yozigʻimiz bor ekan. — Z. Said, N. Safarov, Tarix tilga kirdi

ot esk. Begunohlik, poklik.

sft. Toʻshab qoʻyilgan, yozilgan.

Yerga yoziqli shohi gilam, taxmondagi koʻrpa-koʻrpachalar uning koʻzlariga koʻrinib keta-yotganday boʻldi. — H. Gʻulom, Mashʼal