По запросу «yoziqsiz» — результатов: 6
sft. esk. Yozigʻi, gunohi yoʻq; begunoh, gunohsiz.
Hech yoziqsiz mazlumlarcha ingragan, jafo tortgan qora kunlar ket-mishdir. — Gʻayratiy
ot esk. Ayn. gunoh.
Ajalingning yetishi qilgan yozigʻingdan emas, bek akangning qonsirashi! degan gap [Hasanalining] koʻngliga tushar edi-da, beixtiyor uflab yuborar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Yozigʻim ne? Oʻzimday bir gʻaribani yaxshi koʻrganimmi? [dedi Matpano]. — Yoshlik
Bizning xudoga nima yozigʻimiz bor ekan. — Z. Said, N. Safarov, Tarix tilga kirdi
ot esk. Begunohlik, poklik.
sft. Toʻshab qoʻyilgan, yozilgan.
Yerga yoziqli shohi gilam, taxmondagi koʻrpa-koʻrpachalar uning koʻzlariga koʻrinib keta-yotganday boʻldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
tutunsiz Tutun chiqarmaydigan, tutuni yoʻq. Tutunsiz porox. Tutunsiz uy boʻlmas, yoziqsiz — yigit. Maqol Biror qishloqqa oʻt ketsa, odamlar darhol voqif boʻladilar, yongʻ
