Қидирув

от 1. Инсон қўлига ўрганмаганлик, табиий ҳолатда бўлишлик.

2. кўчма Ибтидоий ҳолат, ваҳшийлик.

3. Одамга қўшилмаслик; одамовилик; бегоналик.

Ким айтади буни оғир қиз деб, олов-ку! Тўғри, сал ёввойироқлиги бор. Аммо ўзим тарбиялаб оламан [деди ўзича Тўлқин]. — Ф. Мусажон, Ҳури

сфт. 1. Хонакилашмаган, табиат қучоғида эркин ҳаёт кечирувчи (ҳайвон, паррандалар ҳақида).

Ёввойи мушук. Ёввойи каптар. Ёввойи эчки.

2. Маданийлаштирилмаган, ўз ҳолича, табиий ҳолатда ўсадиган; зарарли, зиён келтирувчи.

Ёввойи олма.

Хилма-хил ёввойи гуллар теварагида ранг-баранг капалаклар базм қуради, асаларилар ғувуллайди. — Ж. Абдуллахонов, Орият

Сидиқжон каттакон ёввойи жийда тагида тўхтаб, Шарофатни кутди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Дарҳақиқат, салгина хотиржам бўлдингми, ёввойи ўтлар ўсиб кетади-ю, ғўзаларни сиқиб ташлайди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

3. Ўзлаштирилмаган, ишланмаган (ер-жой ҳақида).

Илгари бу ерлар ҳам жарликлар, ёввойи сайҳонликлардан иборат эди. — Газетадан

Ёввойи чўл буюк кенгликда Менга борин очиб ташлади. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари

4. Қўрқинчли, ваҳимали, даҳшатли.

Ёввойи овоз.

Бўрон ёввойи бир куч билан ўкирарди. — С. Анорбоев, Оқсой

Шариф тарранинг ёввойи чинқириғини эшитгандек бўлди. — С. Сиёев, Ёруғлик

5. Маданиятнинг ибтидоий босқичига хос; қолоқ.

Саҳрода арабларнинг бадавий деган ёввойи тоифаси бор экан. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

6. кўчма Одамга аралашмайдиган; бегона, одамови, ёт.

Одамлардан қочаман, Ёввойи бир ҳолим бор! — Миртемир

фл. айн. Ёввойилашмоқ.

фл. 1. Ёввойи бўла бормоқ, ёввойи бўлиб кетмоқ.

Ёввойилашган ит.

Тоғ мушуклари ёввойилашиб кетган, одамга яқин келмасди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

2. Одамлардан узоқлашиб, бегоналашиб бормоқ.

Мен ҳам ёввойилашиб, жуда тўнг, қўпол бўлиб кетаётганимни ич-ичимдан ҳис қиламан. — Ёшлик

3. Бегона ўтлар билан қопланмоқ.

Аёллар ва болалар ихтиёрида қолган экинзорлар чуқур, яхши йиғилмаганидан, ёввойилашиб, ҳамма ёқни шўра, ғумай, сувўт, тикан босиб кетган. — С. Нуров, Нарвон