fl. 1. Qoʻllab-qoʻltiqlamoq, madad bermoq.
Quyosh tangrisi bizni yorlaqasa, shahanshohi Eron askarlari, qurshovda qolgan jayronlarday, qochgani joy topolmay qolgʻaylar. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Avaz ilgari yuzlab gʻazallar, muxammas-u qasidalar yozgan, baʼzi abyotini Tabibiydek zabardast shoir ham maqtagan, shohbayt deb ulugʻlagan, Feruz yorlaqab, inʼomlar bergan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
2. Afv etmoq, kechirmoq, gunohidan oʻtmoq.
Bir-ikki daqiqali fikrdan soʻng Ota-bekning: Siz mening bu xatimni oʻqib, gunohlarimni yorlaqab turgan kezlaringizda, albatta, men Margʻilon yoʻlida boʻlsam kerak jumlasini koʻzdan oʻtkazdi-da, Sodiqdan soʻradi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Xudo yorlaqadi — Xayriyat, xayriyat, Abdurasul! — dedi Olaxoʻja, oxiri boshini koʻtarib, — sening ham qadaming biz tomonga tushar kun bor ekan. Nechuk xudo yorlaqadi! — P. Tursun, Oʻqituvchi