фл. 1. Бир ёнбош билан тирсакка таяниб ётмоқ.
Ёрмат бошини кўтарди, бир қўлини ерга тираб ёнбошлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Кумуш Отабек яқинига сурилди ва тирсаклари билан унинг тиззасига ёнбошлаб, эркаланди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Ён тарафга оғмоқ; эгилмоқ, қийшаймоқ.
Девор ёнбошлади.
Машина жойидан силжиши ҳамон, ғарбга хиёл ёнбошлаб турган анорлар носқовоққа ўхшаш гулларини баланд кўтариб, гўё унинг орқасидан югураётгандек туюлди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
3. поет. Бота бошламоқ (қуёш, ой ҳақида).
Ой ғарбга томон ёнбошлади. — Ж. Шарипов, Саодат
Мутал раёндан чиққанда, қуёш ғарбга ёнбошлаганди. — О. Ёқубов, Ларза