ot 1. ayn. Yon 1, 2.
Yonboshim ogʻriydi.
Eʼzozxon Botiralining yonboshida hamon chopqillab yurib kelardi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Avaz unga bir qaradi-yu, Mahmuda Aliyevnaning yonboshidagi stulga borib oʻtirdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Nazar yonboshi qirilib pachoq boʻlgan mashinaning old oʻrindigʻiga oʻtirdi. — E. Usmonov, Yolqin
2. Oʻng yoki chap kurak suyagi.
3. sprt. Oʻzbek kurashida: kurashchi usul qoʻllab, raqibining bitta kuragini yerga tekkizganda yoki raqibi ikkinchi marta ogohlantirilganda beriladigan baho, ball.
- Yonboshga olmoq Kurashda koʻtarib olib, yonboshiga qoʻymoq. Ali polvon meni bir necha vaqt aylantirib yurdi, soʻngra chamaga keltirib, yonboshiga olmoqchi va yerga urmoqchi boʻldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- U yonboshidan bu yonboshiga agʻanamoq Uxlay olmasdan bezovta boʻlmoq. U [Nuri] u yonboshidan bu yonboshiga agʻanar, koʻngli ham tun kabi qop-qorongʻi boʻlib, xayoli tarqoq yotardi. — N. Fozilov, DiydorQudrat u yonboshidan bu yonboshiga agʻdarila berib, yarim kechadan oqqanda, uyquga toldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
- Yonboshi yerga tegmagan Kurashda yiqilmagan, zoʻr; kuragi yerga tegmagan. Yonboshi yerga tegmagan pahlavon.Chet ellardan pahlavonlik dagʻdagʻasi bilan kelib turadigan zoʻrlardan birontasi hali uning yonboshini yerga tegizgan emas. — Oybek, Navoiy