от Ёлғон гапирадиган одам; алдамчи; каззоб.
Ёлғончига қўшилма, рост сўзингни яширма. — Мақол
— Ёлғончи экан-сиз, ўтинчи бола, — деб қиз пақирини ерга қўйди. — С. Сиёев, Ёруғлик
— Асаднинг олдида ёлғончи бўлмай деяпман-да, — чайналди Аҳмад. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Қизил гулни боғла-дим арғамчига, Қайдин ҳам кўнгил бердим ёлғончига. — Оқ олма, қизил олма
- Ёлғончи дунё Ёлғончи дунёда ризқим узилди, Дийда гирён бўлиб, бағрим эзилди. — Алпомиш