sft. 1. Qalin va uzun yolli; seryol.
Ravshanbek qarasa, bir odam, yoldor, dumdor bir jiyron otni yoʻrgʻasiga solib selkillab, hadeb yoʻrgʻalatadi. — Ravshan
Suvga qongan ot yoldor boʻynini oʻsha tomonga choʻzib, qattiq kishnadi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
2. Junli, serjun.
[Toʻlamatning] Hamon keng, yoldor koʻkragi qishin-yozin ochiq. — S. Anorboyev, Oqsoy
- Yoldor boʻri