«yolchitmoq» boʻyicha 4 ta natija
fl. Yolchimoq feʼlining orttirma nisbati.
fl. 1. Yetarli darajada taʼminlanmoq; toʻymoq, qoniqmoq, qonmoq.
Umrida yolchib ovqat yemagan, izzat koʻrmagan Nazirqul uchun bundan ortiq baxt yoʻq edi. — S. Ahmad, Hukm
Koʻpincha och-nahor qolardik, hatto zogʻora nonni ham yolchib yemagan kunlarimiz koʻp boʻlardi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi
Ichkariga kirib yoting, picha dam oling, uch kun boʻldi, yolchib uxlaganingiz yoʻq. — Uygʻun, Navbahor
2. Biror yaxshi kimsa yoki narsaga yetishmoq, ega boʻlmoq; niyatiga yetmoq; koʻngli toʻlmoq.
Shoshgan qiz erga yolchimas. — Maqol
Boʻzchi belbogʻga yolchimas.
[Soʻfiyev] Kattani aka, kichikni uka deb, oʻlib-tirilib ishlab yuruvdi. Raislar ekspeditordan yolchidik, deb ishonib qolishgan edi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
Rahmatulla xotindan yolchigan edi. — X. Sultonov, Onamning yurti
— Mansur baxshi, siz xotinga yolchimay yuribsiz, — dedi Shayboniyxon. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
ot 1. ayn. Yoʻlovchi.
Yakka yoʻlchi manziliga yetolmasdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Qaraysan: yiroqda bir yoʻlchi tanho Na ortga burilar, na chiqarar sas. A. — Oripov
2. Yoʻl boshlovchi.
Yayov yoʻlchi otliqlarni toʻgʻri yoʻldan emas, aholi yashaydigan joylarni chetlab adir va togʻliklar oralab boshlardi. — A. Hakimov, Ilon izidan
3. ayn. Yoʻlsoz.
Aylanma magistralning barpo qilinishida tajribali yoʻlchilar qahramonona mehnat qildilar. — Gazetadan
4. Yoʻlchi (erkaklar ismi).
ot Yoʻlda boʻlish.
