Поиск

fl. 1. Yetarli darajada taʼminlanmoq; toʻymoq, qoniqmoq, qonmoq.

Umrida yolchib ovqat yemagan, izzat koʻrmagan Nazirqul uchun bundan ortiq baxt yoʻq edi. — S. Ahmad, Hukm

Koʻpincha och-nahor qolardik, hatto zogʻora nonni ham yolchib yemagan kunlarimiz koʻp boʻlardi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi

Ichkariga kirib yoting, picha dam oling, uch kun boʻldi, yolchib uxlaganingiz yoʻq. — Uygʻun, Navbahor

2. Biror yaxshi kimsa yoki narsaga yetishmoq, ega boʻlmoq; niyatiga yetmoq; koʻngli toʻlmoq.

Shoshgan qiz erga yolchimas. — Maqol

Boʻzchi belbogʻga yolchimas.

[Soʻfiyev] Kattani aka, kichikni uka deb, oʻlib-tirilib ishlab yuruvdi. Raislar ekspeditordan yolchidik, deb ishonib qolishgan edi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

Rahmatulla xotindan yolchigan edi. — X. Sultonov, Onamning yurti

— Mansur baxshi, siz xotinga yolchimay yuribsiz, — dedi Shayboniyxon. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

ot 1. ayn. Yoʻlovchi.

Yakka yoʻlchi manziliga yetolmasdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Qaraysan: yiroqda bir yoʻlchi tanho Na ortga burilar, na chiqarar sas. A. — Oripov

2. Yoʻl boshlovchi.

Yayov yoʻlchi otliqlarni toʻgʻri yoʻldan emas, aholi yashaydigan joylarni chetlab adir va togʻliklar oralab boshlardi. — A. Hakimov, Ilon izidan

3. ayn. Yoʻlsoz.

Aylanma magistralning barpo qilinishida tajribali yoʻlchilar qahramonona mehnat qildilar. — Gazetadan

4. Yoʻlchi (erkaklar ismi).

ot Yoʻlda boʻlish.

fl. Yolchimoq feʼlining orttirma nisbati.