Поиск

ot 1. Biror shaxs yoki voqea-hodisani eslatib turuvchi narsa, nishona, esdalik.

Unsin onasidan yodgor qolgan va yagona ziynati boʻlgan yupqagina eski kumush bilaguzukni aylantirib gapirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Marhuma onasining yodgorlari boʻlgan bu uch bolani begonalar qoʻlida xor qilib qoʻyishni Nodira istamasa ham, erining faqirligi bunga mone edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Esdalik uchun beriladigan narsa; sovgʻa, hadya.

Men nimani aylayin yodgor — boshim qotdi qisildi nafas. — Yo. Mirzo

3. Yodgor (erkak va xotin-qizlar ismi).

ot 1. Esdalik, eslab yuriladigan narsa; sovgʻa.

— Mendan yodgorlik boʻlsin, Meʼmor, — dedi Choʻli bobo, — hozir kun is-siq, sovuq kunlarda kiyib yurasiz. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Biror shaxs yoki voqea xotirasi uchun tiklangan haykal, byust.

Mozorning oʻrniga nomaʼlum soldatlarga yodgorlik qoʻyiladigan boʻlinyapti [dedi Hasan aka]. — E. Raimov, Ajab qishloq

Saidusmon qishlogʻida qahramonlarcha halok boʻlgan jangchilar xotirasiga yodgorlik oʻrnatildi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

3. Yodgor boʻladigan, esdalik sifatida saqlanadigan narsa; meʼmoriy obida.

Bir-ikki kun Samarqand shahrini aylanib, eski yodgorliklarni xoʻp tomosha qildim, soʻngra Buxoroga joʻnab ketdim. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

4. Qadimgi yozma manba, qoʻlyozma.

Bu soʻz qadimgi yodgorliklar tilida toʻrqu shaklida kelib, ipak, ipak gazlama degan maʼnolarda ishlatilgan. — OʻTA