sft. 1. Yonib, qizib turgan narsadan tarqalgan yogʻdu, nur.
Sham yorugʻi.
Gʻulomjon oʻchoqdagi oʻt yorugʻida qomati xiragina koʻrinib turgan doʻstini borib quchoqladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Elmurod palatkaga kirdi. Palatka sham yorugʻida ertaklarda uchraydigan goʻzallik va fayz kashf etgan. — Shuhrat, Shinelli yillar
2. Nur tushib turgan; ravshan, charogʻon.
Koʻchalar yorugʻ. Oyning oʻn beshi qorongʻi boʻlsa, oʻn beshi yorugʻ. — Maqol
Uy yorugʻ edi. Sergey stol lampasini oʻchirmay uxlab qolgandi. — P. Qodirov, Uch ildiz
3. koʻchma Baxtli, nurli, yorqin.
Fotima dunyoga kelib, oʻzi bilan shu qadar mehribon, xushmuomala gaplashadigan odamlar borligini, ularning birdan-bir maqsadlari uni ozod qilib, yorugʻ yoʻlga boshlash ekanini angladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bu koʻz yoshlarini gʻam va hasrat emas, aksincha, oʻsha yorugʻ hislar tugʻdirgan edi. — O. Yoqubov, Ota izidan
- Yorugʻ dunyo 1. Yer yuzi, olam, tiriklik dunyosi. Yorugʻ dunyoning lazzati — roʻzgʻor bilan farzand. — I. Rahim, Ixlos[Gʻofir:] Bu yorugʻ dunyoga nima uchun keldik — ? Hamza, Boy ila xizmatchi;
- Yorugʻ jahon Hozircha Feruz bu yorugʻ jahondan, bu toj-u taxtdan koʻngil uzishni oʻylagani ham yoʻq. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Yorugʻ kun Baxtli kun, daqiqa. Sen ham keladigan yorugʻ kunlar bor ekan, aylanay bolam! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Yorugʻ yulduz 1. Katta, kuchli nur sochuvchi yulduz. Zulfiqor Badiadan qancha uzoqlashib ketsa, u yorugʻ yulduzdek shuncha yarqirab koʻrina boshladi. — Mirmuhsin, Meʼmor;Avval ustod Tabibiy yosh shoirning nuktadonligini obdan maqtadi, istiqboldan bashorat qildi, hazrati oliylarining muborak saroylariga Avaz otligʻ bir yorugʻ yulduz bosh urib kelganligini soʻzladi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Koʻziga (yoki unga) yorugʻ dunyo qorongʻi (boʻldi) Koʻziga hech narsa koʻrinmay qoldi; koʻngli gʻash, qattiq xafa. Azizbek koʻziga hozir yorugʻ dunyo qorongʻi, bu qorongʻilik ichida boyagi shirin xayollar koʻrinmay qoladilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Yuzi yorugʻ . I