sft.
1.
Koʻndalang kesimi katta.
Yoʻgʻon terak. Yoʻgʻon arqon. Yoʻgʻon ichak. Yoʻgʻon choʻziladi, ingichka uziladi. — Maqol
U ayvonning yoʻgʻon ustuniga tikilib turardi — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Sherbek, yoʻgʻon bir juft qamchiday sochi taqimiga tushgan Nigora koʻzdan gʻoyib boʻlguncha, alam ichida tikilib turdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2.
Doʻrillagan (ovoz haqida).
Uning egasi Malikaxon baland boʻyli, ovozi ham erkaklarning ovozidek yoʻgʻon, satangnamo xotin edi. — S. Zunnunova, Gulxan
Buni bilmagan, balki bilgisi ham kelmagan Qulmat qora esa, goʻr ichidan gapirganday, past va yoʻgʻon ovoz bilan davom etdi. — A. Muxtor, Opa-singillar
3.
koʻchma
Shakl, miqdor va boshqalar jihatlardan katta; salmoqli, salobatli.
Yoʻgʻon odam.
Oʻlikni koʻmib kelish qiyin emas, lekin yoʻgʻon chiqimlari keyin chiqadi, bilasanlar. — Oybek, Tanlangan asarlar
[Komil:] E, hali koʻp bellashamiz. Ishning yoʻgʻonlari endi chiqadiganga oʻxshaydi. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi