sft. 1. Jonivor goʻshti bilan ovqatlanadigan (hayvonlar, qushlar haqida).
Yirtqich hayvon. Miqqiy — yirtqich qush. Quyon yirtqichlarga yem boʻldi.
Laqqa — yirtqich baliq, u oʻzidan kichik boʻlgan turli jonivorlar, baliqlar va qurbaqalar bilan ov-qatlanadi. — Gazetadan
2. koʻchma Shunday jonivorlarga nisbatlangan ifoda.
Bobur yirtqichlar orasida kiyik boʻlib kun koʻra olmasligini ich-ichidan his qilar, shuning uchun boʻrilar bilan sher boʻlib olishishni istar edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Yirtqich fashistlarni oʻz uyasida yanchib tashlash uchun olib borilgan janglarda ishtirok etdim. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
Men bu uyatsiz yirtqich bilan yarashmoq uchun umid tutmayman [dedi Kumush]. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar