сфт. 1. Саранжом-сариштали, тартибли; ихчам.
Йиғинчоққина уй. Йиғинчоқ бир ҳовли.
Янги топшириқ Рауфни янада йиғинчоқ ва илдам қилиб қўйди. — Ўзбекистон қўриқлари
2. откам қўлл. Йиғин, йиғилиш жойи.
Ҳиротдаги бекзода, вазирзодаларнинг кечки базмларига, йиғинчоқларига бориб, куйи, сози билан ўлтиришни қизитиб, ўз қорнини тўйдирар эди. — Ойбек, Навоий
Жўралашган ҳаётнинг йиғинчоқлари чойхоналаримиз бўлсин. — Ғ. Ғулом