fl.
1.
Turli joydagi shaxslarni yoki narsalarni bir joyga keltirmoq; toʻplamoq.
Boshliqlarni yigʻmoq. Toʻkilgan olmalarni yigʻmoq.
Mana, Nazira xola ham, Shahodat xola ham kelishdi. Yaxshi boʻldi. Oʻzim ham sizlarni yigʻib, ikki ogʻiz gaplashmoqchi edim. — A. Qahhor, Kampirlar sim qoqdi
Talʼat sinfdosh doʻstlarini yigʻib, uyida ziyofat qilmoqchi edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
El ogʻasi — donolarni yigʻinglar — Yusuf va Ahmad
Ikkalamiz sizlarning yashash obyektlaringiz haqida maʼlumotlar yigʻyapmiz. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv
2.
Terib, oʻrib va boshqalar yoʻl bilan olib toʻplamoq; yigʻishtirmoq.
Hosilni yigʻmoq.
U yoz boʻyi Mansur uchun ataylab yalpiz, sariqbosh, isiriq, yana allaqanaqa giyohlarni yigʻib yurardi. Oʻ. — Hoshimov, Qalbingga quloq sol
3.
Biror narsani maʼlum vaqt jarayoni-da bir-bir topib toʻplamoq; jamgʻarmoq.
Pul yigʻmoq. Mol yigʻmoq.
Bisot yigʻmoqchidirlar balki? — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Axir odamlarga mehr-shafqatli boʻlishni Hamzaga shu ota taʼlim bergan, qolaversa, nega bunchalik kitob yigʻmasa. — K. Yashin, Hamza
4.
Jam holga keltirmoq; yigʻishtirmoq.
Hozir narsalarni yigʻinglar, yaxshilab nonushta qilib olinglar, yuqoriga koʻtarilamiz. — S. Karomatov, Oltin qum
5.
Yigʻinchoq, tartibli holatga keltirmoq.
— Kel, Nuri oy! — Salimboyvachcha oyoqlarini yigʻib oldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
6.
tex.
Qismlarni oʻzaro biriktirib bu-tun holga keltirmoq.
Traktorni yigʻmoq.
7.
koʻchma
Maʼlum bir nuqtaga qaratmoq, toʻplamoq, markazlashtirmoq (xayol, aql, kuch va shu kabilarni).
Stepan esini yigʻib, oʻrnidan turdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Hakimjon shu suhbatdan soʻng oʻzining xom va chuvalashgan fikrlarini pishitdi, bir oraga yigʻdi oʻsha kundan boshlab uning hamma narsaga qarashi boshqa boʻldi! — Choʻlpon, Kecha va kunduz
bor kuchimni yigʻib chopdim. — Sh. Xolmirzayev, Yoʻllar, yoʻldoshlar
8.
Ish, harakat, faoliyat va shu kabilarni toʻxtatmoq, yigʻishtirmoq.
Shokir ota ishni yigʻdi, koʻzoynagini olib qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
