sft. 1. Oqibatini oʻylamay ish qiladigan, yengil tabiat.
Yengiltak kishi.
Mehnatkash xotin oʻzini ishga urdi, yengiltak Oʻrinboy esa alamiga chidolmay, ichib kela boshladi. — S. Nurov, Yangicha toʻylar muborak
2. Odobsiz, axloqsiz, suyugʻoyoq.
U [Fuod afandi] Hoji xola singari yengiltak qiz-juvonlarni axtarar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Oʻz umrini xazon qilgan, bir yengiltak ayolni xotinidan afzal koʻrgan bu yigit kim oʻzi? — Gazetadan