Қидирув

фл. 1. Қўпориб, ағдариб туширмоқ, нуратмоқ.

Сув соҳилни емирар, алам — дилни. — Мақол

Қирғоқларни емирган Аму, Тоғ-у тошни кемирган Аму. — Э. Раҳим

2. кўчма Харобага, вайронага айлантирмоқ, бузмоқ.

Душман қанчалик гангитилса, унинг ўт очиш нуқталари қанча кўп емириб ташланса, ҳужумнинг муваффақияти шунча муқаррар бўлади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

3. Ёʻқ қилмоқ, барбод қилмоқ, тугатмоқ.

Умрни меҳнат эмас, ғам емиради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Сизнинг ёрдамингиз менга болшевикларнинг ўсиб бораётган кучини емириш учун керак. — Н. Сафаров, Танланган асарлар

фл. Емирмоқ феълининг мажҳул нисбати.

от Емирмоқ феълидан сифатдош.

фл. Емирмоқ феълининг орттирма нисбати.

Не работа гложет жизнь человека, а забота.

Железо съедает ржа, а человека — печаль.

— Садир ака, ўзингизни бундай қийнаманг, занг — темирни, қайғу армон — кишини адо-ю тамом қилади. — Садыр-ака, не надо себя так мучить. Железо съедает ржа, а человека — печаль. — Шуҳрат, Балогат.