от 1. Елпиш-елпиниш учун ишлатиладиган ярим доира ёки доира шаклидаги буюм.
Мирзо Баҳром хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. — А. Қаҳҳор, Мирзо
Афанди товуқ патидан ранг-баранг елпиғич ясаб, бозорга олиб чиқди. — Латифалар
Товуслар кўркам думларини елпиғич каби ёйиб, аста мағрур юришади. — Ойбек, Навоий
2. Умуман, елпийдиган нарса.
Иккинчиси югурганча ҳужрадан бўйра елпиғични олиб чиқиб, оловни елпиди. — Саодат
Отлар думларини елпиғич қилар ва косилкани ялқовлик билан тортарди. — С. Анорбоев, Оқсой