от 1. Ечиш; ечилиш.
Боғлашда курмак солсанг, осон бўлар ечими. Бир ногаҳон гуноҳнинг осон бўлар кечими. — Қўшиқлар
2. Масала, муаммо ва шу кабиларнинг жавоби.
Масаланинг ечими.
Менинг одатим, ҳамма ишни, чигални олдиндан обдан ўйлаб, ечимини кўзимнинг олдига келтириб оламан. — Р. Раҳмон, Сизнинг ёшингизга кирайлик
3. ад. Асарда воқеалар ривожидаги, қаҳрамонлар ўртасидаги қарама-қаршиликнинг ҳал бўлиши, тамомланиши.
Романнинг ечими.
Зотан, ҳар бир асарнинг тугуни билан бирга ечими ҳам бор-ку. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон