фл. 1. Оёқ-қўлни узатиб, ётган ёки ўтирган ҳолда ўзини эркин тутмоқ; ясланмоқ.
Кампир диванда ястаниб ётарди.
Майсага ястаниб ётган Сувонжон Нигорага ён томондан келиб қўшилган жилғанинг лабини кўрсатди. — С. Анорбоев, Оқсой
Мана бугун қулинг ўргилсин бир хиёбонки, кўланкасида ястангинг келади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Қўли креслонинг ён суянчиғига ястанган Латифжоннинг иссиқ билагига тегай-тегай деб турарди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
2. Ернинг маълум сатҳини қоплаб, эгаллаб ётмоқ, чўзилиб ёйилиб ётмоқ.
Нариги томонда эса, кун нурида қизиган оқ-сариқ қумлар ястаниб ётарди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Буларнинг орқасида шакар-қамиш, каноп, жўхори ва ҳар нав сабзавотлар билан қопланган кўм-кўк далалар ястанган. — Ойбек, Нур қидириб