sft. 1. Sariq bilan koʻk rang oʻrtaligidagi, barg yoki maysa rangiga ega boʻlgan rang.
Yashil bargli oʻsimliklar. Yashil parda. Yashil boʻyoq.
Chap tomonda togʻ etaklari, oʻng tomonda yashil paxtazor, oʻrtada qishloq. — I. Rahim, Chin muhabbat
Boshidagi yashil roʻmoli qorachadan kelgan yuzini boʻgʻibroq qoʻygan boʻlsa ham, oʻziga xoʻp yarashgan — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Erkin qushlar daraxtlarning quyuq yashili ichidan jonli naylarini tinlikka qoʻyardi. — Oybek, Navoiy
2. Yashil rangli yosh maysalar va oʻsimliklar bilan qoplangan.
Yashil vodiy. Yashil dala. Yashil qirlar.
Oʻngroqda, yashil tepa ustida qoʻylar, qoʻzilar, echkilar oʻtlab yuribdi. — H. Gʻulom, Mashʼal