фл. 1. Ўрилган ғалла бошоқларини босиб, уриб, эзиб, донни ажратиб олмоқ.
Буғдой янчмоқ. Шоли янчмоқ. Янчиш машинаси.
2. Зарб билан уриб эзмоқ; майдаламоқ, кукунга айлантирмоқ.
Мурч янчмоқ. Толқон янчмоқ.
Чу, десанг тоғларни чоғлар димоғи, Тошни янчар пўлат, асил туёғи. — Равшан
Илонни қуйруғидан эмас, бошидан янчадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Оёғости қилмоқ, пайҳон қилмоқ, эзиб ташламоқ.
Ел ортиқча бир ғазаб устида эди, ер юзидаги тиккайган нарсани букиб-янчиб ташламоқчи бўлгандек пишқирар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Янчиб ўтар ҳар бир танка бало тоғини, Самолётлар ёғдиради самодан олов. — Ғайратий