сфт. 1. Ялт-ялт қиладиган, шу даражада тиниқ.
Ялтироқ шиша. Ялтироқ танга. Ялтироқ нарса олтин бўлавермайди. — Мақол
Икки қулоғига офтобни узиб олиб қўйгандек ялтироқ зирак таққан бир қиз кирди. — С. Аҳмад, Лаъли Бадахшон
Элмуроднинг назарида, бу ялтироқ кўзларда бутун бир алам ёниб турганга ўхшади. — П. Турсун, Ўқитувчи
Пичоқнинг қора сопи ялтиллар эди, тиғи эса қотиб қолган қон билан ўз ялтироғини ёʻқотган. — Ҳ. Шамс, Душман
2. кўчма Бўёқли, бежама, юзаки.
У [Машҳадий] султонларни, бекларни пучак, лекин кўз қамаштиргич ялтироқ сўзлар билан мадҳ этмоққа моҳир. — Ойбек, Навоий
Чунки сен муҳаббат боғлаган эркак сенга ўзининг ялтироқ қирраларини кўрсатади. — А. Қаҳҳор, Сароб
- Усти (ёки сирти) ялтироқ — ичи қалтироқ Сирти ялтироқ — ичи қалтироқ бу уйлардаги камчиликларни бартараф этиш илинжида устаси фаранг қурувчилар бошлиғига учрайвериб, оёқларимизда дармон қолмади. — Муштум