Поиск

sft. 1. Ishlashni yoqtirmaydigan; ishyoqmas; dangasa.

Yalqov va gʻirrom yo qoʻli egri boʻlsa, silliqlik bilan haydayman. — Oybek, Tanlangan asarlar

Boʻlma yalqov, och koʻzingni, orqada qolmoq uyat. Habibiy. Ular [bolalar] yalqov, yigʻloqi, seruyqu edilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. zool. Markaziy va Janubiy Amerika-da tarqalgan, daraxtda yashaydigan, kam harakat kichik sutemizuvchi hayvon.

ot Yalqovga xos xislat, xatti-harakat; kayfiyat.

Yalqovlikning oxiri xoʻrlik. — Maqol

Mehnat kishini boqar, yalqovlik oʻtga yoqar. — Maqol

Bashorat xola qarshisida uy ishiga yalqovligi bilan onasini xunob qilayotgan yengiltak Olimjon emas, balki ogʻir tabiatli, moʻmin bir bola turganday edi. — A. Mirahmedov, Kulgan chechaklar

fl. 1. Biror ishni bajargisi kelmay turmoq, yalqovlik bilan harakat qilmoq.

[Nuri] Xuddi mehmonga kelgan takabbur kelindek, yalqovlanib [hovlida] kezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kuchuk sekin bir hov bilan jim boʻldi, yalqovlanib, yana yotdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. ayn. Yalqovlashmoq.

Chunki Maxdum maktab ishida yalqovlanib, Anvarga suyanib qoldi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Shuning uchun yalqovlanib ketgan bu yashshamagur, ov-qatini ham olib kelib berish kerak. — A. Muxtor, Kumush tola

fl. Butunlay yalqov boʻlib qolmoq, yalqovlik kasb etmoq.

Juda yalqovlashib ketibsan, ogʻayni.

Лень горькою обидой кончается.

Лодырь да ротозей — большая добыча для врага.