Qidiruv

ot 1. It, mushuk kabi hayvonlarning ovqat yeyishi uchun belgilangan idish.

It yalogʻi.

Haligi toʻrtta it suruvdan nariroqda tillarini chapillatib, yaloqdan ov-qat ichmoqda. — S. Anorboyev, Oqsoy

Oʻsha kuni u [it] hovliga qaytib, yaloqdagi yuvundini shaloplatib ichdi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

2. Ogʻzi keng (baʼzi idishlar haqida).

Togʻora, jom, shunaqa ogʻzi yaloq idishlarda u yer-bu yerga suv qoʻy — A. Mirahmedov, Oʻt yuraklar

Usubali yogʻoch yaloqda suv keltirib ichirdi, yuziga suv sepdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. ayn. Yaloqi.

Oʻpka, jigar, buyrak, taloq, Hammadan ham Hamid yaloq. — Boychechak

4. shv. Chugʻurchuq, qorayaloq.

sft. Kishilarning sarqiti bilan kun kechiradigan; yuvindixoʻr, tekinxoʻr.

Sen oʻsha makkor yaloqi eshon ketidan yurib, nima karomat koʻrding? — H. Nazir, Suv gadosi — oqpadar

Tashvishim senga tushmay qoʻya qolsin. Tegsam ham, sendaqa yaloqiga tegmayman. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bu muttaham yaloqilardan uning oʻlsa oʻligi ortiq! — Shuhrat, Jannat qidirganlar

ot ayn. Yaloqi.

ot 1. shv. Itga ovqat beriladigan idish, itning tuvagi.

Tashqaridan ityaloqqa oʻxshash kir qozoncha olib kirib, yogʻ chuchita boshladi. — X. Toʻxtaboyev, Besh bolali yigitcha

2. soʻk. Shu idishga nisbatli haqoratni bildiradi.

Kampir uyda javrar, qizini qargʻar edi: — E, oʻl, ityaloq! Daydi itning tumshugʻini yogʻ qilmay oʻl! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ot Chumchuqsimonlar turkumiga mansub, gala-gala boʻlib uchadigan qora qush.

Chugʻurchuq, zagʻizgʻon, qorayaloq kabi qushlar qora gilos shoxlaridan nari ketmas, bogʻcha toʻrini doim chugʻur-chugʻur ovozlar bosib yotardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni