от 1. айн. Ялла.
Девсифат киши яллосини тўхтатди-ю, жамоатга қараб ҳайқирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
— Савлатингга, ғайратингга қойилман! — деган яллони айтиб қўяди, гўё бу билан ўзининг муваффақиятига жар солади. — А. Қодирий, Обид кетмон
2. Ўйин-кулги, хурсандчилик.
Биласиз-ку ишимни. Ҳамма вақт ялло, ўзим хон, кўланкам майдон. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
- Ялло қилиб юрмоқ Ҳеч бир иш қилмай, ҳеч нарсага қарамай, вақтини ўйин-кулги, хурсандчилик билан ўтказмоқ. [Холмирза] Валининг анчадан бери хотинини ташлаб қўйиб, касалманд онасига сув ҳам томизмай, боши оққан томонда ялло қилиб юрганини эшитганди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда