sft. 1. Yakka ijro etuvchi (qoʻshiqni); solist.
Yakkaxon ashulachilar tanlovi.
Oʻtib sanʼatda Yusuf Andijoniy, Navoiyning sevikli yakkaxoni. — Habibiy
Shoirlar xorida yakkaxon boʻlib, Baralla yangraydi sening ovozing. — Uygʻun
2. Bir oʻzi, yolgʻiz.
Yakkaxon bedana juftini chorlab pitpilladi. — T. Murod, Qoʻshiq
Quyuq daraxtlar shoxida makon tutgan yakkaxon bulbul biram yoqimli xonish qiladiki ilojsiz toʻxtab, huzur qilib tinglaysan kishi. — R. Rahmonov, Vosil aka