сфт. 1. Бор-ёʻғи битта, якка-ёлғиз; бирдан-бир, битта-ю битга.
Оиланинг ягона фарзанди.
Бу дардли ҳаётда Гулнорга ягона бахт — Ёʻлчининг синглиси Унсин эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Эшак деб аталадиган уч кишилик ягона, оёқлари тарвайган скамейкада Абдурасул билан Ойимхон ўтиришибди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Ғарбий Буг дарёси устидаги ягона кўприк Тез бориб, уни албатта эгаллаш зарур эди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
2. Бошқа тенги ёʻқ, битта-ю битта ҳисобланувчи.
У ўттиз ҳунарда ягона. — Ойбек, Навоий
Ҳа, Нажмиддин Бухорий ҳазратлари билан отангиз устод Қавом ҳазратларини Хуросон-у Мовароуннаҳрда ягона, десак хато бўлмайди. — Мирмуҳсин, Меъмор
3. Ҳамма учун умумий, бирлашган, бирдан-бир.
Ягона давлат нархлари.
Ўзбекистонда юздан ортиқ миллат ва элат вакиллари ягона оила бўлиб яшамоқдалар. — Газетадан
4. кам қўлл. юкл. Фақат, биргина.
Ширин афсоналар айтиб юлдузлар, Ёнига чорлайди мени ягона. — Р. Парфи