Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 3 словарях
ot 1. Tananing ikki yelka oraligʻidagi orqa qismi; kurak usti.
Yagʻrini keng yigit.
Karavot chetiga oʻtirib kiyindi, koridorda qizarguncha yuvindi, hoʻl sochiq bilan koʻkrak, boʻyin va yagʻrinlarini obdan ishqalab, qonini betga teptirdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Kun qiziq. Oftob yagʻrindan urib turadi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
2. Hayvonlarda belning yuqori qismi, ikki yelka oraligʻi.
Ot yagʻrinini talayotgan chivinlarni dumi bilan toʻzitib yuborar. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
- Yagʻriniga oftob tegmoq Baxti ochilmoq, omadi kelmoq. — E, xotin, mana bizning ham qoʻlimiz uzun boʻlib qoldi. Oshigʻimiz olchi. Peshonamiz yaltirab, yagʻrinimizga oftob tegadigan boʻldi, — dedi Ostonaqul. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema