ot 1. Egar ustiga yoki yelkaga oshirib tashlanadigan, yuk solinadigan ikki koʻzli qop, qoʻsh xalta.
Jun xurjun. Ip xurjun.
Qop orqalagan oq yaktakli erkak bilan ikki koʻzi toʻla xurjun yelkalagan ayol toshdan toshga hatlab, narigi tomonga oʻtib boryapti. — T. Ashurov, Marvarid tut
2. esk. Koʻchma Qoniqarsiz, yomon.
[Saidahmadxon:] Pul masalasi xurjun. Qoʻqon boylari, patir uchidan, deb jinday pul berishdi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
- Ishni xurjun qilmoq Ishni yomon ahvolda qoldirmoq, oʻlda-joʻlda, chala qilmoq; na u yoqli, na bu yoqli qilmoq. — Gap deganda qop-qop, ish deganda betob xushyoqmaslar bor, shular ishni xurjun qiladi, — dedi rais. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar