ot 1. Kishining muomala va ruhiy xususiyatlari majmui; feʼl, xarakter.
Xulqi sovuq odam.
Yaxshi xulq — kishining husni. — Maqol
Saodatxon bularning xulqi haqida oʻylab, chuqur xayolga choʻmgan edi. — S. Zunnunova, Olov
Qahramonlarning soʻz ifodalari ularning saviyalariga va xulqlariga muvofiq tanlangan. — T. Jalolov, Xamsa talqinlari
2. Kishiga odat boʻlib qolgan, takrorlanib turadigan xatti-harakat; odat, qiliq.
Qodir ancha yumshargan edi. Nabigul yaramas xulqlari bor ekanini boʻyniga olish bilan Qodirni yana ham yumshatdi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
Uning raqslarida qush yengilligi, Shabada shoʻxligi, gulning nozi bor. Uning odobida, uning xulqida Insoniy kamolot mavjud, barqaror. — Uygʻun