sft. 1. Gʻamgin, kayfiyati yoʻq; maʼyus.
Otabek xomush oʻtirar, Hasanali esa uning holini taʼqib etmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
[Ahmad] Parishon va xomush bir kayfiyatda zoʻr-bazoʻr qadam bosib, ishxonasi tomon yoʻl oldi. — F. Musajonov, Himmat
2. Oʻychan, soʻzsiz.
U [chol] tajang boʻlmagan vaqtda koʻpincha boshi yarim qiyshaygan, xayolchan, xomush yuradi. — Mirmuhsin, Zanglagan qilich
Komandir jim, komandir xomush. — U. Nosir
3. koʻchma Avzoyi buzuq, jimjit (ob-havo haqida).
Shamol bosilgan Tabiat xomush. — H. Gʻulom, Mashʼal
- Xomush tortmoq Maʼyuslanmoq, kayfiyati buzilmoq. — Hammasi joyida deysanmi? — Bolta muallim xomush tortdi. — Qaniydi shunday boʻlsa. Afsuski, bunday emas. — N. Norqobilov, Toʻqnashuv
- Xomush bulut Qora bulut. Zilziladan chalavayron shahar ustida xomush bulut karvonlari vazmin surgaladi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari