ot 1. Badanda, teri ustida boʻladigan tugʻma dogʻ yoki boʻrtma.
[KumushI] Latif burni yonidagi qora xolining tabiiyligiga ishonmagandek qashib koʻrdi va koʻzgu yonidan joʻnadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. tib. Terining tugʻma nuqsonlaridan biri.
3. Domino, pichoq dastasi va shu kabilarga oʻyilgan yoki qadalgan belgi; bezak uchun qilingan koʻz va shu kabilar
4. koʻchma Biror narsaning eng muhim. chiroyli joyi; latofat, goʻzallik, husn.
Fargʻona — Oʻzbekistonning xoli, husni. — Shuhrat, Shinelli yillar
- Xol qoʻymoq 1. Yasama xol hosil qilmoq; biror joyga nuqta yoki xolga oʻxshatib belgi qoʻymoq. Ikki qosh oʻrtasi qizil xol qoʻymoq Hindu qizlarining qadim koʻrkidir. — Gʻ. GʻulomLaʼli shakar, soʻzlari bol, Oq yuziga qoʻyibdi xol. — Bahrom va GulandomEndi boʻlar ish boʻldi. — Qoʻʼy, Xolvoy, muncha kuyding, Moʻl hosil yetkazding-u, Yigʻib olmay xol qoʻyding. — O. Qoʻchqorbekov
- Xol boʻlib tushmoq Husn boʻlib turmoq, yarashmoq. — Yoʻl boʻlsin Avazxon oʻgʻlingizga, Xol tushgan Chambil elingizga — dedi Jortiboy oqsoqol Goʻroʻgʻliga. — Zulfizar bilan Avazxon