Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 6 словарях
ot 1. Ahdini, qasamini buzib, xiyonatkorona ish tutuvchi; firibgar, muttaham.
Endigina gʻunchadan chiqayotgan bu yosuman gulni [Kumushbibini] xoin qoʻllarning zahri soʻlitgan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Oʻzi mansub boʻlgan ijtimoiy guruh yoki oʻz xalqi, oʻz vatani manfaatiga zid ish tutuvchi, uning dushmanlari bilan hamkorlik qiluvchi, dushman tomoniga oʻtgan kishi; sotqin.
[Navoiy:] Davlatimizni yakson qilmoqchi boʻlgan xoinga saltanat dargohida oʻrin yoʻq! — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy