Qidiruv

sft. Ovqatni tanlamay koʻp yeydigan, serovqat.

— Xotining xoʻra boʻlsa — urdi xudo, moling xoʻra boʻlsa — berdi xudo, deb shuni aytar ekan-da! — luqma tashladi Sherali. — M. Muhamedov, Qahramon izidan

— Obbo, meni siz ham xoʻra deb ataysiz. Aslida oʻlgudek chimxoʻrman! — dedi Goʻpponboy. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

ot 1. Yeyish mumkin boʻlgan narsa; yemish, ovqat.

Aqlli odam qish gʻamini yoz yer, Kecha boʻlsa, xoʻragini oz yer. — Maqol

Dasturxonda turfa noz-neʼmatlar — xoʻraklar: palov, nisholda, holva — T. Murod, Yulduzlar mangu yonadi

Yaqinlarda tabiblarga koʻrsatgan edim, qoningiz oz, qimiz iching, xoʻrak oldidan mayiz isteʼmol qiling, deb kengash berdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Mol, hayvon, parranda ovqati (yem, don va shu kabilar).

Koʻyga xoʻrak bermoq.

— Nega xoʻrakka terib tashlagan bezdek boʻzrayib turibsan? — dedi Mavlon. — B. Rahmonov, Mardlar qissasi

3. s. t. Xoʻra.

zúrááti jelinetuģın, jew ushın arnawlı egiletuģın

Khoresm.

ot Ovqat sotib oluvchi kishi; ovqatlanuvchi.

Ammo tannoz ofitsiantkalar muncha xira xoʻranda ekan, deyotgandek tuyulaverdi yigitning nazarida. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Xorazmiy, Abu Jaʼfar (Abu Abdulloh) Muhammad ibn Muso al Xorazmiy (783—850) — matematik, astronom, geograf, fan tarixidagi ilk qomusiy olimlardan.