ot 1. Biror narsaga, masalan, yer-suv, mol-mulk, uy-joyga egalik qiluvchi shaxs; xususiy mulk egasi; mulkdor, boy.
[Mirzakarimboy:] Vaʼda Nodon. Xoʻjayin degan xizmatkorlarini qiziqtirish uchun vaʼda qilaveradi-da — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Biror narsaning toʻla huquqli egasi.
Oʻzimiz xoʻjayin oʻz yerimizga, Erkinmiz, nomimiz, huquqimiz bir. — R. Bobojon
3. s. t. Rahbar xodimga murojaat shakli.
— Xoʻjayin, mashina tayyor, — dedi shofyori. — Gazetadan
4. s. t. Ayol kishining turmush oʻrtogʻiga murojaat shakli.
— Xoʻjayin, ovqat tayyor boʻldi. Keltiraymi? — Mastura oshxonadan turib soʻradi eridan. — Yoshlik