фл. айн. Хираланмоқ.
Бу орада туман тушди. Юлдузлар хиралашди. — Ёшлик
Онанинг кўзлари ёшдан хиралашиб, ўғлини овутди — С. Нуров, Нарвон
«хиралашмоқ» бўйича 24 та натижа
фл. айн. Хираланмоқ.
Бу орада туман тушди. Юлдузлар хиралашди. — Ёшлик
Онанинг кўзлари ёшдан хиралашиб, ўғлини овутди — С. Нуров, Нарвон
фл. 1. Ўз шаффофлигини, тиниқлигини, равшанлигини ёʻқотмоқ; хира бўлиб қолмоқ, хиралашмоқ.
Қуёш ботди, оқшом чўкди далага, Хираланиб келар қўриқ этаги. — Ғ, Шоди
2. Кучсизланмоқ, заифлашмоқ, нур сочиш, ёритиш даражаси камаймоқ, яхши кўринмайдиган бўлиб қолмоқ.
Туман қуюқлашиб, ой хираланди.
Юлдузлар хираланиб, жимгина сўнаркан, Шокир ота унинг қўлидан тутиб, куч билан судраб етаклади. — Ойбек, Танланган асарлар
Сийрак оқ булут орқали хираланиб кўринган қуёш ғарбга қараб юмалай бошлаган бир пайтда отлиқлар қишлоққа кириб келиб, ўзларини ўраб олган одамлардан оқсоқолни сўрадилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. Кўриш қобилияти пасаймоқ, яхши кўролмайдиган бўлиб қолмоқ; хиралашмоқ.
Эртак эшитишга қизиққан боладек [Элмурод] чолнинг хираланган кўзларига тикилди. — П. Турсун, Ўқитувчи
4. кўчма Бировни зериктирадиган, ғашига тегадиган даражада ҳаракат қилмоқ, хиралик қилмоқ; шилқим бўлмоқ.
Бола хираланиб, онасига ёпишарди. — Газетадан
фл. Хираламоқ феълининг орттирма нисбати.
фл. Хираланмоқ феълининг орттирма нисбати.
фл. Хиралашмоқ феълининг орттирма нисбати.
хиралашмоқ тускнеть
хиралаштир Хиралашмоқ феълининг орттирма нисбати.
қашқа, доғ; булут қопламоқ (хиралашмоқ); лойқамоқ, лойқаланмоқ пятно; облако затемнять; мутнеть
/ˈтɑːнɪʃ/ в 1 хиралашмоқ, ёрқинлигини ёʻқотмоқ 2 [Т] (ҳурмат, иззат, обрў) ёʻқотмоқ; доғ тушурмоқ
1. а хира, ранги кетган; туманли 2. в туман қопламоқ, хиралашмоқ (ко'з қараши); блеару [-рɪ] қаранг. блеар 1
1. н 1) чаплашиб кетган (хира, англаб бо'лмайдиган) ко'риниш 2) дог' 2. в 1) туман қопламоқ, хиралашмоқ, қоронг'илашмоқ, ноаниқ бо'либ қолмоқ 2) суркамоқ, чапламоқ;