фл. 1. Ўз шаффофлигини, тиниқлигини, равшанлигини ёʻқотмоқ; хира бўлиб қолмоқ, хиралашмоқ.
Қуёш ботди, оқшом чўкди далага, Хираланиб келар қўриқ этаги. — Ғ, Шоди
2. Кучсизланмоқ, заифлашмоқ, нур сочиш, ёритиш даражаси камаймоқ, яхши кўринмайдиган бўлиб қолмоқ.
Туман қуюқлашиб, ой хираланди.
Юлдузлар хираланиб, жимгина сўнаркан, Шокир ота унинг қўлидан тутиб, куч билан судраб етаклади. — Ойбек, Танланган асарлар
Сийрак оқ булут орқали хираланиб кўринган қуёш ғарбга қараб юмалай бошлаган бир пайтда отлиқлар қишлоққа кириб келиб, ўзларини ўраб олган одамлардан оқсоқолни сўрадилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. Кўриш қобилияти пасаймоқ, яхши кўролмайдиган бўлиб қолмоқ; хиралашмоқ.
Эртак эшитишга қизиққан боладек [Элмурод] чолнинг хираланган кўзларига тикилди. — П. Турсун, Ўқитувчи
4. кўчма Бировни зериктирадиган, ғашига тегадиган даражада ҳаракат қилмоқ, хиралик қилмоқ; шилқим бўлмоқ.
Бола хираланиб, онасига ёпишарди. — Газетадан