унд. с. Афсус-пушаймонни, оҳ-воҳни ифодалайди.
Водариғо! Бу қандай гап! Яккалашса, келар эди зўрлигим, Водариғо, кўрсатмадим эрлигим. Асир қолиб, келди қаттиқ хўрлигим, Қизилбошга банди бўлдим, найлайин. — Гўрўғлининг туғилиши
Бировнинг ҳалолини биров суядиган замон экан-да, водариғ! — С. Сиёев, Ёруғлик